طی روزهای گذشته اخباری شنیدیم مبنی بر سوء ‌استفاده جنسی مردی شصت و هفت ساله به نام  “دیوید فولر” که به عنوان برقکار در دو بیمارستان بریتانیا مشغول به کار بوده است. وی پس از دستگیری اعتراف کرد که در یک دوره دوازده ساله به اجساد حدود یکصد زن در سردخانه ها تعرض جنسی کرده است. خب طبیعی است که رابطه جنسی با جسد یک مرده  میتواند از عجیب ترین موضوعاتی باشد که ممکن است به ذهن هر کسی خطور کند و اینکه اصلا چگونه امکان دارد یک شخص دست به برقراری رابطه با یک جسد بزند؟ اصلا آیا تا به حال شما نام اختلالی به نام “نکروفیلیا” یا “مرده خواهی” را شنیده اید؟

مُرده خواهی، مرده بازی، مرده بارگی یا نکروفیلیا (Necrophilia)، که در زمره “پارافیلیا” یا ” انحرافات جنسی” است، نوعی عمل غیر متعارف جنسی است که در آن، ارضای میل جنسی، از طریق تماس جنسی با جسد مردگان، حاصل می شود. این مجرمین اغلب درگیر تنوعی از اختلالات  روانی و شخصیتی هستند و بیشترین دلیل ناشناخنه ماندن و مرموز بودن این اختلال اینست که از یک سو این افراد به دلیل ماهیت بیماری شان غالبا برای درمان به مراجع درمانی رجوع نمی کنند و از سوی دیگر قربانیان این افراد که اجساد و مردگان هستند و به نوعی ” قربانیان خاموش” هستند امکان دادخواهی به مراجع قانونی را ندارند. گفتنی است این عمل سابقه ای طولانی در تاریخ دارد و ریشه آن به هزاران سال پیش از میلاد مسیح برمیگردد که شرح آن نیاز به زمان های بسیار طولانی تری دارد. اما شاید یکی از تلخ ترین ماجراهای مربوط  به اختلال “مرده خواهی” ماجرای فردی است به نام “اِد گین“؛ قاتل بی‌رحمی که ملقب به قصاب “پلینفیلد” بود.

او از استخوان‌ و پوست‌ اجساد برای ساخت صندلی، آباژور، سطل زباله، نقاب و سایر وسایل استفاده می‌کرد.

داستان زندگی و جنایت‌های هولناک “اِد گین” دست‌ مایه‌ چندین فیلم و کتاب شده است. ” آلفرد هیچکاک ” فیلم “روانی” خود را از آن اقتباس کرد.

همچنین “توماس هریس“، در خلق شخصیت “بوفالو بیل” قاتل زنجیره‌ای رمان “سکوت برّه‌ها“، تا حد زیادی از “اد گین” الگو گرفته است و با اقتباس از این رمان “جاناتان دمی” در سال “هزار و نهصد و نود و پنج”  فیلم سکوت بره ها را ساخت.

اما در بین تمامی فیلم های ساخته شده در این زمینه که واقعا تماشای آن ها را به هیچکس پیشنهاد نمی کنم، فیلم های نکرومانتیک یک و نکرومانتیک دو، ساخنه ” یورگ بوتگرایت” (Jörg Buttgereit)  کارگردان آلمانی هستند که جزو عجیب ترین فیلمهایی هستند که تاریخ سینما بخود دیده است.

پخش فیلم “نکرومانتیک دو” در کشور آلمان با ممنوعیت مواجه شد و حتی کارگردان و عوامل فیلم از طرف پلیس مورد بازجویی قرار گرفتند. بسیاری از منتقدان معتقدند که کارگردان این فیلم، خودش یک فرد بیمار است و هدفش از انتشار فیلم های نکرومانتیک یک و دو تشویق مردم به این اعمال زشت و غیر انسانی است.

  • facebook
  • googleplus
  • twitter
  • linkedin
  • linkedin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *